Αφιέρωμα Καρπενήσι (videos)
Καρδιά και ψυχή της Ρούμελης, κρατάει σε μεγάλο βαθμό ακόμα τον τίτλο του αυτό ανεπηρέαστο από κάθε νεωτερισμό που ακολουθεί το πλήθος των επισκεπτών του. Η ομιλία των κατοίκων του είναι το καθαρό και γνήσιο ρουμελιώτικο γλωσσικό ιδίωμα…
Ζωσμένο γύρω – γύρω και κοντά από ψηλούς λόφους και μακρύτερα από τους βαρείς όγκους των περήφανων βουνών της Ρούμελης, πνιγμένο ανάμεσα στους γίγαντες αυτούς η πόλη του Καρπενησιού, δίνει την εντύπωση πως βρίσκεται στο βάθος ενός κρατήρα και δέεται.
Μέσα στον κρατήρα της μικρής πολιτείας αυτής, τριγυρισμένο ολόγυρα με ψηλές κορφές, ο ήλιος ξεχνάει πολλές φορές να στείλει τις φωτεινές του ακτίνες και να λούσει με το φως του τα πράσινα βάθη του.
Το Καρπενήσι παρ’ όλη την καταστροφή του, παρ’ όλη την κτιριακή του "ανανέωση" … κατορθώνει να διατηρεί τα θέλγητρα και τον παλιό χαρακτήρα που του χαρίζει η απέραντη φύση η οποία το περιβάλλει.
Το Καρπενήσι είναι και μένει πάντα Ρούμελη με την άδολη καρδιά του, την ανεπιτήδευτη και αθώα του τραχύτητα, με την ασύγκριτη περηφάνια, με την συγκινητική του αφέλεια.
Η Ευρυτανία, γράφει στη "Γαλάζια Πορεία" ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου, "… σαν μόνο επίπεδο κομμάτι έχει την μικρή πλατεία του Καρπενησιού. Κι’ αυτή όμως κατηφοριστή. Αληθινή μικρογραφία μιας πολιτείας
που έχει αητοφολιές για χωριά, βράχους για χωράφια και χείμαρρους για γιδόστρατες, για δρόμους.
Η μικρή αυτή πρωτεύουσα, η συμμαζεμένη πίσω απ’ το βουνό για να γλυτώσει τον
άνεμο, η αιχμάλωτη μέσα σε ελατόφυτους κώνους και σε λόγχες γυμνών βουνοκορφών, ειδοποιεί αμέσως τον επισκέπτη για τη ζωή των πληθυσμών της Ευρυτανίας. Από κει μαντεύει την τραγικότητα της γεωργίας και της συγκοινωνίας της. Η φύση απαγόρευσε στο Καρπενήσι να έχει περισσότερα από δέκα στρέμματα χωράφια … Μικρές λωρίδες γης, κλεμμένες από τα βραχότοπα και άλλες αρπαγμένες από τους όχτους των ποταμιών, βγάζουν λίγα κολοκύθια, φασόλια, πατάτες και το περιζήτητο καλαμπόκι για να θρέψουν τον πληθυσμό και να τον οπλίσουν, ώστε ν’ αντισταθεί στις θεομηνίες του ανέμου, του χιονιού και της κακοτοπιάς…".
