ΠΕΡΙΠΑΤΗΤΙΚΗ ΣΧΟΛΗ

του ΖΧ55

Ηταν μόλις 18:50. Στο Σύνταγμα είχε συννεφιάσει και ο,τι είχε απομείνει από τα χριστούγεννα ήταν οι άδειες κούτες από τα καταστήματα της Ερμου. Πήρε βαθιά ανάσα και το κρύο τον τοποθέτησε χρονικά. Ηταν στην αυγή μιας καινούργιας χρονιάς.. Ηθελε κάτι να αλλάξει φέτος ,ήθελε να μπορει φέτος να οσφραίνεται καλύτερα τις αλήθειες της πόλης στην οποία ζει. Το σκέφτηκε, το ξανασκέφτηκε και αποφάσισε .Μία φορά την εβδομάδα θα ακολουθούσε μια πεζή ανάγνωση της πόλης του. "Περιπατητική Σχολή" θα την ονόμαζε αυτή του την δραστηριότητα. Η επίσημη εναρξή της θα ήταν σήμερα...

Έφτασε στην γωνία Ερμού και Νίκης και κατευθύνθηκε προς την Πλάκα. Αυτός ο δρόμος ένωνε νοητά το Συνταγμα με την Πλάκα. Σε κάποια νοητή γραμμή έφευγες από την βουή του κέντρου για να περάσεις στην όμορφα τουριστική φασαρία της Πλάκας. Πρίν από αυτή την γραμμή υπήρχε και κάτι που λίγοι γνωρίζουν: Ένα κινέζικο ταχυφαγείο που το τιμουν οι Κινέζοι της Ελλάδας και τολμάνε να το επισκεφθουν και κάποιοι Αθηναίοι. Τα φαγητά είναι νόστιμα αλλά παρέξενα και ακριβά. Ας είναι άλλωστε παραπλεύρως υπάρχει και το "Σουβλάκι του Χασάπη" με κρέας τρυφερό και καλό….Ας είναι δεν ήθελε επίσημα εγκαίνια με πρόχειρο φαγητό. Ηθελε μια έννοια ποιότητας που έχει και ιστορικη διάρκεια..Ηξερε που θα πάει. Μπήκε στο ταβερνακι στο τέλος της οδου Νίκης. Κλασσικό και οι κουρτίνες ήταν κεντητές…Η μουσική τολμούσε να φλερτάρει με το ελληνάδικο αλλά το ρεμπέτικο παρελθόν κρατουσε ισορροπία..Κοίταξε τον κατάλογο. Όλα στα βήματα της ταβέρνας, εκτός από ένα που είχε κάτι το ιδιαίτερο. Ήταν το "μανιτάρια στιφάδο".Το παρήγγειλε χωρίς δεύτερη σκέψη. Οταν ήρθε το παρατήρησε. Έψαχνε να δικαιολογήσει την προαγωγή του μανιταρίου από λαχανικό σε εν δυνάμει κρέας. Το μυαλο του δεν έβρισκε την επαφή. Ισως εφταιγε και το κοκκινέλι που ήταν παρων στο τραπέζι.. Δεν πειράζει . Κατέφυγε στο ύψιστο κριτήριο της γεύσης. Απόλαυση απερίγραπτη. Τελικά αυτή ηταν η καλύτερη επιλογή για τα εγκαίνια της καινούργιας του δραστηριότητας.. Πλήρωσε και έφυγε..

Το κρύο του αέρα τον δρόσισε από την κάψα του κρασιού. Συνέχισε την βόλτα του.Εφτασε στα σοκάκια της Πλάκας χώρίς να καταλάβει το πώς..Ανέβαινε στο πιο ψηλό σημείο. Πιάστηκε η ανάσα του.Κοίταξε μέσα από ένα τοίχο που δεν είχε πια ουτε την δυνατότητα να κρύψει τα χρόνια που κουβαλούσε. Ειδε έναν ήλιο που φλέρταρε την Ακρόπολη και άρχισε να κατεβαίνει…Εφτασε στου Μακρυγιάννη και κοιταξε τα φώτα που αναβοσβήναν. Μάλλον είχε ξεχαστεί. Κοιτά το ρολόι του. Ηταν 21.30.Πώς περνά η ώρα όταν το σώμα ακολουθεί την ψυχή ; Το κρύο είχε αρχίσει να στηρίζει την επιστροφή στο σπίτι. Σήκωσε το χέρι του για ταξί..Σταμάτησε κάποιο και μπήκε…Είπε που πάει και το ραδιόφωνο έπαιζε " Η σωτηρία της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα". Πάντοτε το ήξερε,αλλά σήμερα για κάποιο ιδιαίτερο λόγο το κατάλαβε καλύτερα…

ΣΗΜΕΙΑ ΣΤΟ ΧΑΡΤΗ:Το "Σουβλάκι του Χασάπη" βρίσκεται Απόλλωνος 3 , Αθήναι.

$$$

ΥΣ: Με δωρεά 1 κακομμυριόπουλου στην ΠΥΛΗ διαφημίζουμε και το δικό σας μαγαζί. Προλάβετε !