Συνήθως
συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο : Οι λέξεις δημιουργούνται
σε μικρόκοσμους και μετά κάνοντας υπόγειες διαδρομές, γίνονται
ευρύτερα γνωστές μέχρι να νομιμοποιηθούνε συνήθως με την
υιοθέτησή τους από δημοσιογράφους, καλλιτέχνες κλπ. Αφού
κλείσει αυτός ο κύκλος έρχεται ο συγγραφέας (μελετητής,
λαικογράφος) να αναλύσει, να βρεί τις πηγές και να εξηγήσει
θεωρητικά κάτι που συνήθως ξέρουμε ή έστω διαισθανόμαστε.
Εδώ,
προφανώς μεταξύ σοβαρού και αστείου, οι λέξεις δημιουργούνται
στο δοκιμαστικό σωλήνα του γλωσσοπλάστη Λύο Καλοβυρνά (να
υποθέσουμε ότι εμπνεύστηκε και από το ασυνήθιστο ονοματεπώνυμό
του;), που μας προσφέρει μια νεογέννητη ή νεκραστημένη λέξη,
για κάτι που θα θέλαμε να ονομάσουμε ή χαρακτηρίσουμε, αλλά
δεν ξέραμε πώς πχ :αλλανταλλομετρώ =φωνάζω τυχαίους
αριθμούς την ώρα που ο αλλος μετράει, για να τον μπερδέψω.
Ο Λύο είναι συγγραφεύς και μεταφραστής, αλλά όπως δηλώνει
και ο ίδιος, κάνει και άλλα πράγματα που δεν είναι του παρόντος..