BACK TO :

της Χρυσής Καραπαναγιώτη [Διδάκτωρ Περιβαλλοντολογίας, Βιογραφικό εδώ ]

Η Αφομοίωση

Ένα παράξενο πράγμα!

Όταν μας έκαναν οικολογία στο πανεπιστήμιο ποτέ δεν μας μίλησαν για το φαινόμενο της αφομοίωσης. Μας μίλησαν για το φαινόμενο της υπερίσχυσης του δυνατού ή/και των πολλών, τη θεωρία της εξέλιξης, αλλά για το φαινόμενο της αφομοίωσης τίποτα. Γιατί δηλαδή ο κύκνος νομίζει ότι είναι το ασχημόπαπο και ο lion king χορεύει με τους τεμπέληδες του δάσους το Akouna Matata; Οι κοινωνίες των ζώων έχουν την ικανότητα να αφομοιώνουν τα ξένα σώματα μέσα τους προσδίνοντάς τους κυρίως τα ελαττώματα τους και χαρακτηρίζοντας τα προτερήματα του ξένου αυτού σώματος ως μειονεκτήματα. Για αυτό ο κύκνος το πανέμορφο πτηνό θεωρείται από την κοινωνία των παπιών σαν ναι μεν του είδους τους αλλά το χειρότερο.

Δεν ξέρω αν αυτό είναι αλήθεια ή ακόμα μια φορά ο άνθρωπος προσδίδει στα ζώα τις δικές του αρετές. Το φαινόμενο αυτό της αφομοίωσης με τρόμαζε από πάντα. Όλοι γύρω μου θέλουν να ανήκουν και να γίνονται αποδεκτοί από κάποια ομάδα. Για όσους ασχολούνται με το Star Trek θα ξέρουν καλά τη φράση που επαναλαμβάνουν οι Borg: Αφομοιωθείτε, η αντίσταση στην αφομοίωση θα είναι θανατηφόρα. Μπρρρ...

Και τώρα η αφομοίωση για μία ακόμα φορά με απειλεί. Σε προσωπικό επίπεδο κάποια αντίσταση μπορεί να φέρει κανείς. Σε επαγγελματικό όμως; Πρέπει να κρατήσεις low profile με προειδοποίησε ένας συμμαθητής μου όντας ακόμα στο εξωτερικό. Τι θα πει αυτό, τον ρώτησα. Α, δεν πρέπει να 'ρθεις εδώ και να λες όλα αυτά που έχεις κάνει γιατί δεν θα σε πιστέψουν, θα σε κοροϊδεύουν, μου είπε, θα σε πάρουν στο ψιλό. Μπα και τι πρέπει να τους πω αυτά που δεν έχω κάνει (όπως εσύ; δεν το είπα κρατήθηκα); Να κρύψεις το βιογραφικό σου αν θες να αφομοιωθείς και κυρίως μακριά από τη μαφία που κλέβει ιδέες. Αααα; (Αααα:¨επιφώνημα που εκφράζει έντονη απορία και απροθυμία να εμπιστευτεί κανείς τα αυτιά του.) Λετε να τον πιάσανε ή να τον έχουν ακόμα αμολυτό;

Όταν ρώτησα ένα καθηγητή για το αν θα μπορέσω να βρω δουλειά μου απάντησε ότι το παράκανα με τις σπουδές μου. Είσαι hard core επιστήμονας μου είπε τι να σε κάνουμε; Μπα μόνο τρεις δημοσιεύσεις έχεις; Ξέρεις εδώ οι συμμαθητές (κάποτε μία συμμαθήτρια μου με έβρισε που χρησιμοποίησα τον όρο συμμαθήτρια αντί για συμφοιτήτρια και από τότε τον χρησιμοποιώ αποκλειστικά) σου έχουν πολλές δημοσιεύσεις, είναι ταλαντούχοι. Μπα, έχεις δύο δημοσιεύσεις στο καλύτερο περιβαλλοντολογικό επιστημονικό περιοδικό που υπάρχει; Αυτοί είναι πολύ αυστηροί και δύσκολα δημοσιεύει κανείς εκεί. Εγώ το ξέρω, του απάντησα, το ξέρετε και σεις; Εμένα, μου απάντησε, και των φοιτητών μου μέχρι σήμερα ούτε μία φορά δεν έχουν δεχτεί να μας δημοσιεύσουν εκεί. Α μπα, και που δημοσιεύουν οι φοιτητές σας, τον ρώτησα. Στα Μαροκινά Περιβαλλοντολογικά Χρονικά, στην Οικολογία της Αρμενίας, μου απάντησε όλο καμάρι. Γι' αυτό σου λεω έλα εδώ να δουλέψεις και συ να μάθεις τα κόλπα, πάνω από όλα η ποσότητα είναι που μετράει σε αυτή τη χώρα. Α, φυσικά για αυτή σου την εκπαίδευση θα πρέπει να βγάζεις μόνη σου τα έξοδα, εμείς θα σου προσφέρουμε την εμπειρία και τη δυνατότητα να αφομοιωθείς. Αααα; Λετε να βρήκε κορόιδα για σφαγή ή ακόμα να με περιμένει; Κάτι μου λεει πως ακόμα με περιμένει.

Μια άλλη μέρα μου επετέθη ένας επώνυμος καθηγητής. Με έβρισε επειδή ισχυρίστηκα ότι είναι καλύτερα να χωρίζει κανείς την εργασία του σε απλά υποπροβλήματα και όταν λύνει το κάθε υποπρόβλημα να δημοσιεύει τη λύση για να σιγουρεύεται ότι ακολουθεί το σωστό δρόμο. Δεν ξέρεις τι λες (Είναι ο γνωστός τρόπος που επιτίθενται όσοι δεν έχουν επιχειρήματα προσπαθώντας να κάνουν την συζήτηση προσωπική και να βρίσουν τον αντίπαλο τον ίδιο και όχι το επιχείρημά του. Κερδίζουν έτσι το μέρος από το κοινό που συμμετέχει στη συζήτηση με το συναίσθημα και όχι με τη λογική.) η επιστημονική κοινωνία είναι πολύ συντηρητική να δεχτεί μία καινούργια και επαναστατική ανακάλυψη, μου είπε. Ένας διδάκτορας θα πρέπει να έχει πολύ επαναστατικές ιδέες. Αν θέλεις να πας μπροστά, να αφομοιωθείς και συ στην επιστημονική μας κοινότητα, πρέπει να πάψεις να ασχολείσαι με αυτά τα πράγματα, άλλωστε τα επιστημονικά περιοδικά παρακαλάνε για δημοσιεύσεις. Αααα; Κοίταξα το βιογραφικό του την επόμενη μέρα, τα τελευταία δέκα χρόνια είχε μόνο δύο δημοσιεύσεις, η μία μάλιστα ήταν στο περιοδικό που εξέδιδε ο φίλος του. Από εκεί φαίνεται πήρε την ιδέα του παρακαλέματος και της επανάστασης. Πολύ αργότερα όταν με κάλεσε ένα επιστημονικό περιοδικό να κρίνω την εργασία του προς δημοσίευση αναγκάστηκα να την απορρίψω λόγω έλλειψης πρωτοτυπίας και επαναστατικότητας. Λετε να αρχίζω να αφομοιώνομαι;

Οποιαδήποτε ομοιότητα με υπαρκτά πρόσωπα και γεγονότα δεν είναι εντελώς συμπτωματική. Όσοι πιστοί αναφομοίωτοι μην πτοείσθε, υπάρχει χώρος και για σας σε τούτη τη ζωή. Ο lion king έγινε στο τέλος βασιλιάς της ζούγκλας, το ασχημόπαπο κύκνος, ο Picard δεν έγινε Borg, ο Χιου απελευθερώθηκε από το collective (συλλογικό) και εγώ έγινα αρθρογράφος στην Πύλη.

Dimitrios Protoulis 1999-1000 γ copyright pylh