Κύριε Αλογοσκούφη μου πολύ με στενοχώρησε
ο Καχριμάκης, που, ο κακός, ευθέως σας κατηγόρησε
πως –άκου!- η γυναίκα σας αντεθνικά ενήργησε
(το λέω και το δέρμα μου-ιδέτε το! ερίγησε)-
πως δηλαδή στην Τέλεκομ πούλησε τον ΟΤΕ,
πράγμα που όπως λέει αυτή, δεν έκανε ποτέ.
Τι πήγε και σκαρφίστηκε αλήθεια ο Καχριμάκης!
Ψητό που θα το ζήλευε ως κι πολύς ο Μάκης:
η σύζυγος του πιο πιστού καραμανλοϋπουργού
να συμμετέχει σε δουλειά στημένη!-Κύριε θού…
Απλά η γυναίκα έτσι αγνή που είναι, αγνοούσε
σε ποιου φιδιού την τρομερή φωλιά υπηρετούσε.
Πού να φαντάζονταν ποτέ ότι η εταιρία
που η πρώτη του Κεφάλαιου επόζαρε Κυρία,
θα καταδέχονταν ποτέ σαν πόρνη να φερθεί
κι ανήθικα του ανήλικου ΟΤΕ μας να ριχτεί…
Πως λέγοντας και λέγοντας να μας τον ξελογιάσει
και-ω! θεοί και δαίμονες!- στο τέλος θα τον βιάσει.!
Όταν χαρτιά χειρίζεσαι μονάχα όλημερίς
τότε για βρώμικες δουλειές διόλου δεν ευκαιρείς.
Κι αυτή χαρτιά χειρίζονταν-τα έβαζε σε τάξη,
ποιο θα κρατήσει εδιάλεγε και ποιο τους θα πετάξει,
τα στοίχιζε, τα ζύγιαζε, τα ’βαζε σε σειρούλα
και πού και πού τους έβαζε και κάμμια υπογραφούλα-
έτσι, για να ’χει κάτι τι το χρόνο της να κάνει
κι απ’ την ανία την πολλή νύστα να μη την πιάνει
καθώς τους υπαλλήλους μας πιάνει τους δημοσίους
που ύπνους ρίχνουν συνεχώς της νύχτας διπλασίους
(κι ενώ τα ξύνουν συνεχώς θέλουνε και μπαξίσι!
και όχι άλλο τίποτα, μα εκείνη…τι να ξύσει;..)
Κι αν τ’ άντερά της έβγαζε μόνο με το να βάζει
κάποιες μονάχα υπογραφές, το πράγμα δεν αλλάζει-
έτσι κι αλλιώς η Τέλεκομ τη χώρα μας θ’ αγόραζε,
το μάτι της είτε αυτή είτε άλλος θα της το ’βγαζε΄
σ΄αυτήν ο κλήρος έλαχε. Είναι αυτό αιτία
τόσο να γίνει στη Βουλή μεγάλη φασαρία;
Κι αν η Αλογοσκούφαινα γι αυτό που έχει κάνει
λεφτά επήρε που θνητού κοινού ο νους δε βάνει,
ε! και λοιπόν; τι έγινε; Πρώτη γυναίκα είναι
που στην κλεψιά το σύζυγο βοηθάει;-ως δε γίνε
ται γάμος δίχως στέφανα- κι ο πλούτος για να έρθει
με γαϊδουριά θέλει κλωτσιά και μ’ ατιμία μέθη.
Στο κάτω κάτω φάγανε περσότερα κάτι άλλοι
κι ακόμα περισσότερα κάποιοι πολύ μεγάλοι.
Και τι; Πάθανε τίποτα; Γιατί αυτή να πάθει;
Α! Ο υπουργός ο άντρας της έτσι την έχει μάθει,
να τρώει πρώτα όσο μπορεί, κι ύστερα να καμώνεται
αθώα πως είναι, στη βρωμιά περσότερο κι ας χώνεται.
Ποιος θα τολμήσει με υπουργού γυναίκα να τα βάλει
που μαγικό φορεί σκουφί μάλιστα στο κεφάλι;
Κι αν η γυναίκα υπουργού δεν κάνει να εργάζεται
σε μια εταιρία που δεινά για έλλληνες απεργάζεται,
ας ειν’ καλά ο σύζυγος: αυτός θα μεριμνήσει
του Καχριμάνη του άθλιου το στόμα να το κλείσει.

Γιώργης Χολιαστός