ΤΩΡΑ ΕΜΕΙΣ….

Τώρα οι ήχοι κλείνουν μέσα τους
επιθυμίες τρελές
κι εμείς πάθη των φωνηέντων
πάθη δικά μας ,ζητάμε εξιλέωση
λίγο φως του Θεού.
Τώρα εμείς- ποιοι εμείς -
αργυραμοιβοί και ανόρκιστοι
αποστεγάσαμε τα μετόχια
ό,τι είχαμε κληροδοτήσει
απ’ τους κτήτορες.
Περάσαμε το ποτάμι στεγνοί
κι οι ψυχές μας σιωπή
χωρίς την Άνοιξη, δεν ανθίζουν.
Μ’ ακαλαίσθητους στίχους
τι μουσική να ποιήσουν
σε ποιον έρωτα να ενδώσουν
σ’ αυτόν του ονείρου
ή στον άλλο που επιμένει
να υποτάξει την άρνηση
ακριβώς στις δώδεκα παρά πέντε
όταν αποφασίζει η νύχτα
ν’ αλλάξει τη νόρμα της.
Τώρα εμείς, μείναμε ασύμβατοι
στην Ακροναυπλία μας.
Ο καθένας περιτειχίζει τη μοναξιά του..
ο καθένας κι ένα δάκρυ
στο δάκρυ του
κατηχούμενοι και κατηχητές!

Θεόδωρος Σαντάς 24-01-2010